ستیغ بلند غرور تو را دوست دارم

زمانی که دل را به اندیشه ات می سپارم

تو مانند یک قله پر رمز و رازی

منم آنکه جان در ره فتح تو می گذارم

برای صدای صمیمانه و مهربانت

چگونه بگویم چه اندازه من بی قرارم؟

صدایم کن امشب

به خلوتگه خاطر خود

که گر چه خزانم

ولی آبروی بهارم

ببر با خودت      هر کجا       هر کجا که دلت خواست

مرا که دگر از خودم اختیاری ندارم

تو همخانه ی من

که از شاهدان و شهودی

گواهی بده     جز تو      این من پناهی ندارم

تو معنای عرفان تو معنای سیر و سلوکی

تویی معنی آنچه من می نگارم