از کدامین قبیله می آیی

           از قبیله ی سبز آرزوهایم

           نه مگر وقت رفتنت گفتی

           می روم با غروب می آیم

           بعد تو هر پسین دلتنگی

           پنجره پنجره نگاه شدم

           شب که شد اشک ها مرا بردند

           رفتم و همنشین آه شدم

           همه ی جاده های خاک آلود

           می شناسند انتظارم را

           در دل خود برای همدردی

           گریه کردند روزگارم را

           نکند شهر شرقی خود را

           ای سفر کرده برده ای از یاد

           یا که شاید سپرده ای دیگر

          غربتم را به هر چه بادا باد

          بی تو ای مهربانتر از خورشید

          فصلهایم همه زمستانی ست

          بی تو اینجا بهار هم حتی

          چشمهایش همیشه بارانی ست