در خلوت خاموش نهانم خبری هست

                                 در کوچه ی جانم ز خیالت گذری هست

                                 چون کوه که آتشکده ی سینه ی خویش است

                                 دل بستن و خاموش نشستن هنری هست

                                 یاد تو و غافل نگه مست تو امشب

                                 تا صبح دمان همسفر چشم تری هست

                                 یک شب به نهان خانه ی جانم سفری کن

                                 بنگر که در این ملک بجز تو، دگری هست؟

                                 هر چند که بیگانه صفت ، غافل و دوری

                                 دانی که در این هودج شعرم شرری هست

                                 بی مهری تو گر چه چو یلداست بر این دل

                           من غرق امیدم ، که شبم را سحری هست